an aisle to remember... kembot

day 12 ng RLE ko ngayon, dapat presentation na namin, kaso lang kembot yung mga CI na yan, kasalanan nila to! lit-si! nakuuu, buti nalang simula palang ng araw na to, naging maganda na para sa akin...ay hindi pla, dahil for the first time, na-late ako ng dating sa manila zoo dahil sa JAM na yan, nakuuuuuu! kakainis, buti nalang mabilis yung spaceship ko at nakarating ako bago umalis yung bus. kaso lang naman, pagdating ko dun, wala na akez upuan. huhuhu, buti nalang at may mga movable seat sa aisle at dun nalang ako kumembot.

hmmmm, habang nakikipagkwentuhan pa ko sa partner ko, napansin ko na nasa harap ko pala si present kras, katabi nya si past kras...weeeeee at kembot, pag tingin ko, nakatingin sya sa akin at binigyan ako ng napakatamis nyang ngiti! weeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee at syempre nalaglag na naman ang panga ko dahil kinembotan ko rin sya ng smile ko...weeeeeeeee laglag na naman ang mga mata ko... wahahahaha

tapos, ayan na aalis na ang bus, pinapaalis na rin ako sa inuupuan ko ni kikiam, tas kumembot na ko sa upuan sa aisle, kaso lang tong si lian, may kinekembot pa kay kikz kaya sabi nya dun muna ako sa unahan upo, eh DUN KAHANAY SI KRAS EH... e di umupo na ako dun, sakto nasa unahan ko rin naman si bes kaya ok na rin.

eto na ang climax...habang nanonood kami ng mr.bean, meya2 ay inantok na ako, at napapapikit habang nakahiling ang ulo opposite ng side ni kras. maya2 may kumekembot sa patilya ko, yun pala daliri nya at kinekembot yung hair ko dun... e di sinaway ko naman sya, etong si bes, kembot ang ngite! parang nanunukso! hay naku, e di pinalagpas ko na yun....

nung malapit na kami sa alfonso, habang tulog ang lahat (including si kras) at akoy naalimpungatan na, maya maya, humihilig na sa may upuan ko yung ulo nya...eh sakto andun sa side nya ako nakahiling, e di sakto parang magkatabi kami talaga sa pagtulog..ayeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee bet na bet ko to..kinikilig talaga ako....... kaso tong si bes, issue talaga...nakuuuuu...

pero kembot lang naman, keri ko pa pagtakpan ang kakiligan ko...nyahahahah....

o sya next time pag may kembot ako uli kay kras kwento ko ulet....


ayeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

kinikilig talaga ako! :P

gintong gamot

walanjo oh! pambihira talaga, naku kembot! kasi naman "here's an interesting interesting thought" kami ni aiks eh! yan tuloy nanakit lalamunan ko hanggang sa tumuloy na sa ubo at sipon. at dahil kelangan ko agad gumaling, nagpadoctor na ako.. ayun, nacheck naman ako ni doc, at binigyan ng karampatang gamot, subalit, datapwat, ngunit, NAPAKAMAHAL ng gamot na nireseta nya! wahahahah.. hanubehhhh! isang caplet 75 pesos na! hanubayun! pero kembot na. sana nalang gumaling na ako... hay...

valentines with my best barkada!

hmmm, gusto ko lang i-share ang napakasayang valentine's day namin kahapon. sobrang saya talaga. peechur peechur walang sawa, as if yun na ung last day namin magkakasama ng tropa. hay mamimiss ko itong mga ganitong kembot namin.

wala mang date, valentine's with my frinds is enough... kembot! wahahahah

RLE - sa bus

awoo awoo awoo! heto na! nalalapit na! malapit na ang katapusan ng paghihirap ko, gastos at nosebleed ko. Frind, matatapos na ang RLE namin, eto yung community service namin frind.

In the first place masaya ako dahil nga matatapos na sya, at last! we've made it, kaso nalulungkot din akei kasi di ko na mapupuntahan every week yung foster family ko. Mamimiss ko si tatay, ate grace, ate an, kuya alex at owen. naging malapit na sila sa akin frind. Pero kembot pa rin naman kasi we'll keep in touch, naks! syempre anung ginagawa ng cellphone diba? tsktsk.

Nakakalungkot din para sa akin kasi matatapos na ang every week naming joy ride sa bus. nakakaloka kasi, kada nalang pagsakay namin ng bus, ang kulit kulit na ng class namin. Este, magmula pag gising ko palang pala, kasi minsan si lys pa gigising sa akin dahil sa text nya na kung nasan na ba akei. nagkikita kasi kami nun sa 711 every RLE day, at sabay kami pumupunta sa Manila Zoo (kasi un ung meeting place ng lahat). Mamimiss ko rin yung init ng bus na naka assign sa amin. Sa umaga malamig pa, pagdating ng uwian sa hapon, parang sinisilaban kami sa loob. Para bang hinahatulan na kami sa mga pinaggagagawa namin sa community. Yung bang mas gugustuhin mo pang sumabit nalang sa labas ng bus kesa pumasok at maupo at tumagaktak ang pawis mo. Asus! Susmiyo! At eto pa ang mamimiss ko, yung mga pagkain-kain namin sa bus. ayeeeee. isa kasi ako sa mga garapal na nakikikain lang..hahahah, hindi naman sa wala akong pambili (marami ako non, kembot haha) di kasi ako nakakabili ng mga chi cha ko kaya naman nakikihingi nalang ako sa mga nagliliparang pagkain sa bus. minsan may kutchinta, may sandwich, itlog ng pugo, puto, at syempre mga chichirya. Mamimiss ko rin ang mga panggagaspang namin sa mga tulog sa bus. yung tipong nananahimik na nakanganga yung tao sa tabi, pipicturan nyo bigla, nyahahah. at syempre yung pagpe-face warp namin. wlang kapantay na kagagahan talaga.

hay naku, 2 weeks nalang at tapos na ito. nakakatuwa dahil matatapos na ang paghihirap, pero nakakalungkot dahil matatapos na rin ang nabuong trip namin lingo lingo sa bus.

well, ganyan talaga, in every start, there's always an end. what matters most is the memories that you've made.

AMEN! :p

so blessed...

bumulaga ang pebrero sa akin ng maganda... amen ika nga.. mantakin mo bang pumasa ako sa battery exam naming mga AHSE students! yeeeee praise GOD for that... kaso lang nanganganib naman kaming class sa aming PHC2. pag bumagsak kami ditei, wala rin! balewala ang battery exam na itei. Pero I have trusted it to PJ, kaya alam ko ipapasa nya kami sa PHC na to..hehe

o, another one, dumating na yung notice namin for medical. ayeee at sa friday, papamedical na kami... ayos talaga, ang ganda ng salubong ng 2008 grabe. So Blessed! Amen to PJ!

*love it* thanks :P

ah ewan!

haru josko! pebrerong pebrero, sang katerbang problema! pambihira oh! anu ba kasi tong community na tooo! di ko na bet...pero bet kong kantahin ang..."never give up..never give in......" wahhhhh di ko bet... ang hirap hirap na..

my golly waw! kamusta ang dalawang lingong straight na seryoso sa paggagawa ng presentation, tapos ngayon kembotan na naman! nakow!

napakarami kong kwento ngayon, kaso lang di ko pa makekembot dahil takas lamang ito sa malupet kong oras. isa na lang muna, at syempre yung makapagpapakilig sa akin...

ayeeee, ganito lang naman ang kwento ko, ang pogi ni kras! yun lang! wahahahaha tall, dark, handsome-ma..kembot joke lang...

ayeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee,

lam nyo ba, lagi ako kinukurot sa pisngi nun...ayeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee kinikilig naman ako palagi...ayeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

ay ewan! sabi ko na puro ay ewan lang ito eh... pero ang kembot dito ay... kasabay namin sya umuwi palagi!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

hindi ako kinikiliggggggggggg! yaw na! til next post! dami pa kong kwento! i bet u bet! yeah! hahaha